سلاممممم عشقانمممم

چطورییییین؟؟؟

نمیدونید چقدر دلم براتون تنگ شده

راستش نمیدونم چرا یهو به سرم زد بیام اینجا ، خیلی حس عجیبی داره راستش

چیز خاصی هم ندارم که بگم

فقط دوست دارم بگم که هیچوقت فراموشتون نمیکنیم

الان که دارم دوباره توی جلد کویینم حس بینهایت بودن رو دارم ، احساس قدرت و امنیت میکنم و همش به خاطر شماست

میدونم هیچی مثل قبل نمیشه ، میدونم اتک برای همیشه تموم شد اما مطمئنم هیچکدومش فراموش نمیشن ، نه رمانم نه اتک نه و نه شماهایی که توی قلب همه ما یادگاری گذاشتین

ممنونم بابت بودنتون ، بابت لحظه لحظه هایی که توی این وب برای ما وقت گذاشتین

بقیه رو نمیدونم ولی اتک و این وب توی موقعیت حساسی از زندگیم اونقدر اثر عمیقی روم گذاشت که میتونم بگم یکی از بزرگترین چالش های شخصیتی من رو به همراه داشت

من ازینجا یاد گرفتم بی منت عشق بورزم و بدون اینکه فکر کنم این کار چه سودی برای من داره عاشقانه فعالیت کردم ، و عاشقانه تک تک تون ، شما دوستای نادیده ام رو دوست دارم

کامنت ها از ماه ها قبل یا شاید بشه گفت از سال قبل دارن خاک میخورن

کلی کار نیمه تموم ، و کلی کامنت جواب نشده داریم

همین الانشم نمیدونم در جواب این حرفم چند نفر قراره دوباره بهمون سر بزنن

اگه نگران بقیه نویسنده هایین باید بگم همشون خوبن و از همشون کم و بیش خبر دارم

هیچکدوم از ما قسمت اخر اتک رو ندیده ، فقط تا وسطش رو باهم دیدیم

قول میدم تابستون وقتی تمومش کردیم من یکی با یه دستمال گرد گیری بیوفتم به جون وب

لطفا تا تابستون عذر مارو بپذیرید

خیلی خیلی دوستون داریم و برامون عزیزین

الان دلم میخواد اسم تک تک تون رو بیارم که بدونید هنوز توی قلب ذهن ما جا دارین اما میترسم مبادا اسم عزیزی از قلم جا بیوفته

خیلی مواظب خودتون و مهربونی هاتون باشید گایز

جانهههههههههههههه