سلاممممم عشقانمممم

چطورییییین؟؟؟

نمیدونید چقدر دلم براتون تنگ شده

راستش نمیدونم چرا یهو به سرم زد بیام اینجا ، خیلی حس عجیبی داره راستش

چیز خاصی هم ندارم که بگم

فقط دوست دارم بگم که هیچوقت فراموشتون نمیکنیم

الان که دارم دوباره توی جلد کویینم حس بینهایت بودن رو دارم ، احساس قدرت و امنیت میکنم و همش به خاطر شماست

میدونم هیچی مثل قبل نمیشه ، میدونم اتک برای همیشه تموم شد اما مطمئنم هیچکدومش فراموش نمیشن ، نه رمانم نه اتک نه و نه شماهایی که توی قلب همه ما یادگاری گذاشتین

ممنونم بابت بودنتون ، بابت لحظه لحظه هایی که توی این وب برای ما وقت گذاشتین

بقیه رو نمیدونم ولی اتک و این وب توی موقعیت حساسی از زندگیم اونقدر اثر عمیقی روم گذاشت که میتونم بگم یکی از بزرگترین چالش های شخصیتی من رو به همراه داشت

من ازینجا یاد گرفتم بی منت عشق بورزم و بدون اینکه فکر کنم این کار چه سودی برای من داره عاشقانه فعالیت کردم ، و عاشقانه تک تک تون ، شما دوستای نادیده ام رو دوست دارم

کامنت ها از ماه ها قبل یا شاید بشه گفت از سال قبل دارن خاک میخورن

کلی کار نیمه تموم ، و کلی کامنت جواب نشده داریم

همین الانشم نمیدونم در جواب این حرفم چند نفر قراره دوباره بهمون سر بزنن

اگه نگران بقیه نویسنده هایین باید بگم همشون خوبن و از همشون کم و بیش خبر دارم

هیچکدوم از ما قسمت اخر اتک رو ندیده ، فقط تا وسطش رو باهم دیدیم

قول میدم تابستون وقتی تمومش کردیم من یکی با یه دستمال گرد گیری بیوفتم به جون وب

لطفا تا تابستون عذر مارو بپذیرید

خیلی خیلی دوستون داریم و برامون عزیزین

الان دلم میخواد اسم تک تک تون رو بیارم که بدونید هنوز توی قلب ذهن ما جا دارین اما میترسم مبادا اسم عزیزی از قلم جا بیوفته

خیلی مواظب خودتون و مهربونی هاتون باشید گایز

جانهههههههههههههه

یه لبخند از ته دل!

یه نفس عمیق!

تنظیم فونت و...

بچه ها جانم؛ امروز از اون روز هاییه که بازی با کلمات یادم میره، و دلم میخواد فقط با ذوق این طرف و اون طرف بپرم، بخندم و به همه بگم من یه سال تمام یه ملکه در کنارم داشتم، و باور دارم سال بعد با وجودش میتونه حتی قشنگ تر هم باشه. ^^

تولدت مبارک کویینموووون!

ادامه مطلب

ادرس ویدیو

*وی بشقاب کیک خود پز را گرفته و با احتیاط سمت ادامه میدود 

ادامه مطلب

خیلی حس باحال و خوشمزه‌ایه که می‌تونم برای دومین بار تولدت رو تبریک بگم و این یعنی که هنوز هستیم...

و چی از این مهم تر گزایماسک؟!

+ امروز تولد یکی از ارزشمند ترین موجودات زندگی منه و به این بهانه میخوایم ارزش وجودش رو یادآوری کنیم!

بفرمایید ادامه مطلب دی:

ادامه مطلب

درود به همگی

امروز واسه خیلیا شروع تابستونه و کیف و حال،

واسه یه عده شاید فقط یه روز عادی باشه...

ولی واسه ما چی؟ قطعا نه

مقدمه چینی واسه یه همچین چیزایی بیهوده به نظر می رسه، پس مستقیم میگم تولدت مبارک وبلاگ دوست داشتنی ما ♡

با اینکه مطمئن نیستیم اما شواهد میگه سه سال پیش توی چنین روزی این وبلاگ متولد شده و کم کم رشد کرده، بزرگ شده و قد کشیده.

فکر می کنم واسه یه بچه ی سه ساله پستی بلندی های زیادی رو پشت سر گذاشت، از یه اسباب کشی تمام و کمال، تا دیدن رفتن های آدما با چشمای خودش.

حالا همین بچه خونه و پناهگاه امنی برای خیلی از ما ها شده... :)

+ یه بار که با میکا حرف می زدم، با شوخی بهم گفت وقتی تازه وبلاگ رو زده بودن فقط خودش و کی دوم ساما مثل دو تا شبح توی وب پرسه می زدن D:

و من گفتم: تو واقعا قوی هستی، چون من یکی که اگر جای تو بودم خیلی زودتر از این حرفا جا می زدم.

میکا اون ستونیه که این خونه هر چقدر هم بزرگ و قشنگ باشه، وجودش بهش وابستست و بدون اون نمی تونه پا بر جا بمونه.

ما همه ازت ممنونیم میکا ♡

دومین ستون کویینه؛ دختری که وقتی به وب اومد شاید کمتر کسی فکرشو می کرد که اینجوری با جون و دل پای وب بمونه و با پست هاش سنگ تموم بذاره.

به جرعت می تونم بگم ما با رمان قشنگش زندگی کردیم...

واقعا ازت ممنونیم کویین ♡

ستون های سوم و چهارم ام اس و ناشناس هستن، هر دو مدت ها توی کامنت ها با وبلاگ همراهی کردن و بعد از اون هم شروع کردن به گسترش دادن خونمون. 

صادقانه، کامنت های کل کلی ناشناس و کامنت های کامل و از ته دل ام اس از خوشمزه ترین خاطراتمونه.

از هر دوی شما ممنونیم ♡

یک سری ها هم اومدن و با اینکه موندگار نبودن به نوبه ی خودشون هدیه ای برای وبلاگ گذاشتن و رفتن.

افرادی مثل : کی دوم ساما، چیاکی ساما، سوین ساما، پینکی ساما

از اون ها هم ممنونیم ♡

و اما این خونه یه ستون دیگه داره که در نبودش همه چیز سوت و کور و دلگیر میشه، و خیلی بیشتر از حد تصور وجودش ارزشمنده.

اون ستون تک تک شما هایی هستید که کنار خونمون موندید، و می دونیم که خواهید موند، حتی اگر سیل و توفان و درد همه دست به یکی کنند...

بی اندازه ازتون ممنونیم ♡

+ در آخر میخوام از حس خودم به اینجا بگم.

من اواخر اسفند ۹۸ باهاش آشنا شدم و الان تقریبا یک سال و سه ماهه که این وبلاگ رو می شناسم. 

اینجا اولین وبلاگی بود که شروع به دنبال کردنش کردم و تنها وبلاگی که هنوز هم از اون موقع دنبال می کنم :)

به معنای واقعی کلمه اینجا برای من نماد خونه هست؛ خونه ای که شاید وقتی دارمش قدرش رو ندونم، اما همینکه مدتی ازش فاصله بگیرم، می فهمم هیچ جا خونه ی خودت نمیشه D:

ممنون که تا اینجا به حرف های من گوش دادین ^^

ببخشید که من زیاد بلد نیستم قشنگ و احساسی حرف بزنم، اما همه ی اینا از ته دلم بود.

لطفا شما هم حستون رو به این روز و خونمون توی کامنتها بیان کنید تا من در اسرع وقت اون ها رو در ادامه مطلب قرار بدم.

باشد که بماند به یادگار...

ادامه مطلب

درووود و دو صد درود ^^

ببینید اینجا چی داریم؟

بالاخره یه یادگاری که بمونه برامون :)

فکر کنم واقعا جای هیچ حرف و مقدمه چینی نیست!

روی عکس کلیک کنید تا قلبای به هم پیوند خوردمون بهتون سلام کنند ♡

ببخشید اگه خیلی خوب نشده اما امیدوارم دوسش داشته باشین D:

یه عالمه مرسی از گزایماسک که سنگ تموم گذاشت ♡

دم همتون گرم که واسه این کار زحمت کشیدین ♡

کلیییی مرسی و بدروووود

________________________________

میکا:

اوهایو مینا سان....دایجوبه دسکا؟

این ویدیو قرار بود سه روز پیش منتشر شه! دمو ویسای بچه ها بهم ریخت

م ساما گومنه فرمت ویست پشتیبانی نمیگشت

اریگاتو همگیی!

عااا و اینکه اریگاتو هالین! هونتونی...

باشد که تا ابد باقی بماند!